Hoi allemaal,

Tijd voor het allerlaatste "Zuid-Afrika-mailtje", vanuit Nederland dit keer. Afgelopen zondag zette ik na een vermoeiende vlucht van 14 uur weer voet op Nederlandse bodem. Mijn reis is dus - helaas - achter de rug, maar ik zal nog vertellen wat ik in de afgelopen weken heb gedaan.

Het laatste e-mailtje dat jullie ontvingen schreef ik in Mbabane, de hoofdstad van Swaziland. Ik was die morgen per minibus vertrokken en ontmoette in de bus een vriendelijke jongen, Sabelo, die me de stad liet zien. Mbabane is een moderne stad en dus eigenlijk niet heel erg interessant, maar een paar uur met een local doorbrengen is natuurlijk erg leuk. Hij vertelde me veel over de Swazi Cultuur en tradities, over het koningshuis, over zijn polygame vader met 5 vrouwen en nog veel meer. In de loop van de dag moest ik helaas weg, want ik wilde naar Nelspruit. Sabelo legde me uit welke minibusjes ik moest nemen en dat bleek welkome hulp, aangezien ik drie keer moest overstappen. Van Mbabane nam ik een bus naar Piggs Peak, vandaar naar de grens met Zuid-Afrika, de grenspost door, vervolgens een minibusje naar Malelane en vandaar naar Nelspruit.

In Nelspruit overnachtte ik in Nelspruit Backpackers. Alweer een erg mooi hostel met een zwembad, een tuinbar en uitkijkend op een natuurreservaat. Erg lang zou ik er niet blijven., want ik boekte meteen een tour naar Kruger National Park voor de volgende dagen. Eigenlijk wilde ik naar Blyde Rive Canyon, maar daar waren op dat moment helaas geen tours naar toe. De volgende morgen werd ik opgehaald door Wagon Trails, de tour company en was er meteen een leuke verrassing: we gingen ook langs Blyde River Canyon de eerste dag. Perfect dus. De groep was klein en leuk: 1 Spaanse, 1 Duitse, 1 Zwitser, 1 Engelsman, de Zuid-Afrikaanse tourguide en ik. We reden naar Blyde River Canyon, 's werelds derde grootste canyon, waar we naar twee uitzichtpunten gingen. De golvende groene heuvels, de bruine rivier de zich door het dal slingert en de hoge wanden van de canyon met de mooie rotsformaties waren schitterend. Ik had er uren door kunnen brengen, maar helaas moesten we door naar Kruger om op tijd in het restcamp te zijn. Via een mooi pas reden we naar Kruger. Kruger is net zo groot als Wales en alhoewel de voorzieningen enorm luxueus zijn, is het toch nog een prachtige ervaring. Na binnenkomst zagen we al gauw de eerste giraffen, zebra's en impala's. Vla voor we Orpen Restcamp inreden zagen we nog een paar olifanten en toen was het tijd om de tent op te zetten. Met een goed glas wijn bij een kampvuurtje, luisterend naar de geluiden van hyena's, leeuwen en cicaden brachten we de avond door.

De volgende morgen stonden we voor zonsopgang op om vroeg op pad te gaan. Helaas zagen we die morgen weinig dieren. In de middag hadden we meer geluk: binnen een paar uur zagen we de volledige Big 5 (olifant, neushoorn, luipaard, leeuw en buffel - zo genoemd, omdat ze het meest populair waren bij jagers) en vele andere dieren. Terwijl veel mensen niet de complete Big 5 te zien krijgen - zeker niet in de zomer met het hoge gras - zagen wij ze allemaal. Vooral de leeuwen en de luipaard waren super om te zien. Die avond kampeerden we in Berg-en-Dal, wat in de verste verten niet leek op Berg en al bij Nijmegen, maar waar we alweer een geweldige avond hadden. 's Avonds deden we ook nog een nacht game drive, waarbij we enkele leeuwen en neushoorns zagen en vele uilen. De volgende dag reden we rond koffietijd het park uit, op weg naar Pretoria waar ik aan het eind van de middag aankwam.

In Pretoria waren de twee Duitsers waar ik eerder mee gereisd had ook. Het weerzien was leuk en natuurlijk moesten we de nodige verhalen uitwisselen. Op de 24e gingen we naar Pilanesberg National Park. Ik had al aardig wat parken gezien, maar ook dit was weer mooi met het oude vulkaanlandschap. Helaas zagen we nauwelijks dieren, op een paar olifanten en wilde honden na. 's Avonds, terug in Pretoria aten we voor Christmas Eve in een goed Italiaans restaurant Daarna was er feest in het hostel, waar bij de Duitsers glühwein maakten, een rare gewaarwording als je kerst viert met 25°C!

Op eerste kerstdag reden we naar Kimberley, de bekende mijnstad, waar bijna 90% van de diamanten in de wereld vandaan komen. We sliepen hier in een jeugdherberg, gevestigd in een oude gevangenis, en kwamen wat bekenden tegen. Met een lekkere whisky en de Waterpijp van Christian kwamen we de avond wel door. De volgende dag gingen we naar het mijnmuseum, waar we de Big Hole zagen, heet grootste gat in de wereld gegraven door mensenhanden. Vervolgens gingen we snel verder: we hadden nog veel kilometers te gaan terug naar huis. Eerst zouden we tot Beaufort West rijden, maar toen we daar vroeg in de middag aankwamen besloten we door te rijden naar huis. De wegen zijn kaarsrecht en lopen door volledig kaal en uitgestorven landschap. Erg aanlokkelijk om flink door te karren dus. Toen we om een uur of zeven bij Worcester de Winelands weer binnen kwamen rijden hadden we echt het gevoel weer 'thuis' te komen. We waren er allemaal nog nooit geweest, maar de karakteristieke bergen, groene wijnvelden en witte huisjes zijn erg herkenbaar+. Een uur later waren we in Stellenbosch en was de rondreis over.

De laatste dagen in Stellenbosch bracht ik weer door in 10 Barrystreet, mijne studentenhuis. De dagen vulde ik met souvenirs kopen, foto's laten ontwikkelen, tas pakken, enz. Het was opvallend rustig in Stellenbosch: alle studenten waren we en er liepen alleen wat toeristen rond. Een beetje een anticlimax op het laatst, maar misschien wel goed net voor het naar huis gaan. De dag voor ik vloog gingen we nog even naar het strand. Heerlijk, nog een keer surfen.. dat zal voorlopig de laatste keer zijn geweest.

Op de 29e bracht Antje me naar het vliegveld. Na een 14-urige vlucht kwam ik zondagmorgen in Nederland aan waar het zo'n dertig graden kouder was. Brrr. Nu zit Zuid-Afrika er weer op en kan ik weer wennen aan Nederland. Terwijl ik geen zin had om naar Nederland terug te aan is het thuiskomen nu wel weer leuk, ben benieuwd hoe lang het thuis zíjn leuk blijft.. J

Dit was het laatste nieuwsmailtje over Zuid-Afrika. Ik hoop dat jullie deze mailtjes met net zoveel plezier hebben gelezen als ik ze geschreven heb. Bedankt voor alle leuke reacties die ik heb gekregen. Tot ziens allemaal en een heel gelukkig en gezond 2002!